Balyalıymış

Balıkesir’in Balyası

Sevenlerin hayranıymış

Maden kömür madalyası

Gönüllerin seyranıymış

Zaman boldu neşeliydi

Ormanları meşeliydi

Güngörmezi döşeliydi

Seven yarim Balyalıymış

Yar başına peruk takmış

Ben baktıkça o gülüyor

Saçları da hepten akmış

Oynadıkça can geliyor

Hayat dolu neşeliydi

Gülüp oynar işveliydi

Dünya onun köşeliydi

Benim yarim Balya’lıymış

Hem gülüyor hem seviyor

Ona bakan can veriyor

Gönül gözü kapanırken

Ben baktıkça o ölüyor

Hayat dolu neşeliydi

Gülüp oynar işveliydi

Dünya onun köşeliydi

Benim yarim Balya’lıymış

Onu okur iken gördüm

Bedenine aşkı ördüm

Kimlerdensin diye sordum

Acı katıp söylemiyor

Hem neşeli hem de zevkli

Benim sevdam ona ekli

Yaraları haktan çekli

Benim yarim Akbaş’lıymış

Yel estikçe gül açıyor

Ben baktıkça o kaçıyor

Nefesiyle aşk saçıyor

Kokusuyla o geliyor

Hem neşeli hem de zevkli

Benim sevdam ona ekli

Yaraları haktan çekli

Benim yarim Akbaş’lıymış

Köy ortasında pınarı

Meydandaki o çınarı

Yaprak yeşil gövde sarı

Yel vurdukça o geliyor

Hayat dolu neşeliydi

Gülüp oynar işveliydi

Dünya onun köşeliydi

Benim yarim Balya’lıymış

Derelerden su akardı

Evcilerden o bakardı

Sayalardan kim çıkardı

Gün görmezden yar geliyor

Hayat dolu neşeliydi

Gülüp oynar işveliydi

Dünya onun köşeliydi

Benim yarim Balya’lıymış

Bahattin Tonbul

5.2.201