Üşüdüm Sevdanın Çöllerinde

Yırtık dokunaçlarımın eskimiş gölgesi üşüyor uzaklarda

Bir kadın karları eritip su dolduruyor aşkın sürahilerine

Ateşi yudumluyor gönlüm, içimde sönmemiş v/ahlar

Buğuyla şiirleri karıştırıp yağmur sağıyorum günlerden

Hangi zarı atsam yeryüzüne, günlerden hep yalnızlık

Yerinden sökülmüş dikişleri ayrılığa ilmekliyor anlar

Hangi çölün kumlarına yazdın aşkı, hangi sahradasın!

Yitip gittim t/utkunun sorgusunda, son günaydınımsın

Küle sevdalı ruhumun kurumuş ağaçlarında sonbahar

Hangi yangın eritmiş dağları, dizlerimde ahirim intizar

Sil göğsümün hicran yarasını, kırgın dallarımda kuşlar

Üşüdüm sevdanın çöllerinde, henüz gelmeden kışlar

Çehremde çürümüş zakkumlar, usumda çocuk gülüşün

Ört unutuluşun kapısını, cehennemim olsa da öpüşün

Gözlerinin derin ırmaklarına al beni, denizlere dökülsün

Sana sevdalı bu yüreğim kâinatın sarı sularına gömülsün

Selahattin YETGİN