Hey On Beşli

Hey on beşli;

Yakın zamanımızın onca acılı dönemlerinin, acı hatıralarını, daha geride bırakamamışken “Çanakkale geçilmez” felsefesini dünyaya lanse ettiğimiz kahramanlık hikâyelerinin izlerinde bir ağıt dile düşmüştü bir vakit dilimize yüreklerimize.

Biz nice acılı hikâyelerinin izini gururla taşırdık ve gururla anlatırdık her yerde başımız dik. Bu memleketin, dönüşü olmayan yolculukları hep  içimizi yaksa da, hep bilirdik bu gidişin bir amacı olduğunu, bu amacın vatan topraklarının bir karışının bile düşman postalları altında çiğnenmesine yaşı 15 olsa bile tahammül edilemeyeceğiydi.

Kayseri’de görev yaptığım zamanlarda. Çanakkale sergisi açıldığında içimdeki buruk hüzünle gittiğim sergide insanlar 10 dk falan kalıp çıkarken eşimle yaklaşık 4 saat kadar kaldık sergide, hangi hikâyenin içimizi daha çok yaktığını düşünürken dökülen sessiz gözyaşlarını hesaba katmadık, ama oradaki vahameti en iyi anlatan örnek sanırım havada çarpışıp birbirine giren mermiler olsa gerekti işte ecdadımızın tarihe “Çanakkale geçilmez” desturu ile altın harflerle yazdırdığı bir destan da ancak böylesine emsalsiz bir örnekle anlatılabilirdi.

Zamanın ekonomik kaygıları üzerinizde şimdilerde rakı masalarında oyun havası eşliğinde söylenen “Hey on beşli, on beşli” ağıtının söylendiği zaman atalarımızın kemikleri sızlarken sanırım yattıkları yerde rahat değillerdir. Demokratik toplumumuzun yozlaşmış hallerini görüyoruz her yerde, en sonda bir filmin bir sahnesinde. Evet demokratik bir ülkedeyiz her şeyi söyleyebilirsin her şeyi yapabilirsin nede olsa demokrasi var.

Evet, benim bu yazıyı yazmamda bir demokrasi sonucu, yazabiliyor anlatabiliyorum, ecdadımın kahramanlıklarını rakı masalarında türkü versiyonuyla sunanları şiddetle kınayarak. Sizin bakış açınızda özgürlük sınırsız ve bu demokrasi size tarihinizle dalga geçme hakkını veriyorsa, atalarımızı aşağılama hakkı tanıyorsa öyle ya da  böyle,

Sevsinler sizi demokrasinizi…

Benim demokrasi anlayışımda adını tarihe “Çanakkale geçilmez…”  diye yazdıran kahraman ecdadımın zerresine bile toz kondurmamak yatıyor. Ya siz bunun neresindesiniz.

Âdem Efiloğlu