Zamansız Yolculuklar

Hiçlerin varlıksız yokluğu

Kadar can yakıcı

Güneşin terk edişi…

Linç edildi ay ve yıldız

Yokluğunda ve mum ışığında

Zamansız yolculuklar

Sırra kadem basmış nice yolcu:

Tüm sevdiklerim tarafınca terk edildiğim.

Yansıtamadığım ne çok itiraf

Kâh çocuk kâh adam

Kâh güleç

Hepten somurtuk

Olmazın oluru nice mizaç…

Ters yüz olmak

Bu olsa gerek

Gölgesinde bulutların

Oynaşırken ay ışığı

İmgeleri yıldızların nasıl da ayrı ve farklı

Tümlerken gece bir kez daha

O aydınlık yanımı.

Biraz ayrık belki de

Hatta aykırı alabildiğine

Sığınmak izbelere

Sığamazken yere göğe.

Yitik sevdalar kazılı

Gövdesine ulu çınarın

Gölgesinde sevişirken siluetler.

Karanlık suların mizacı

Ters düşen o fevri nispetiyle

Hatta o derin acı nüksederken

Nasıl da bitimsiz ve biteviye.

Az da olsa derdi tasası

Biter mi yoksunluğu sevdanın, söyle

Özlemi, kavgası ve yaftası

Bir adım ötemde.