Sessizliği Bölüştüm Dilimle

Solgun bir günün bitiminde

Elimde kalan tek güldü

Rengi uçuk pembe.

En az uçuk düşlerim kadar kırılgan

Ve bir o kadar ismimle müsemma.

Kırık bir daldan geriye kalan

Üç beş yaprak

Gözlerim kadar sokulgan.

Aşk mıdır gönlün ilacı

Sevda mıdır yakan içli içli

Yalan mı yoksa

Adına sadakat denen

Söyle kimde saklıdır cevabı

Nakşetti mi bir kez derinden

Söküp atmalı her şeye rağmen.

Belleğin nazarında

Nice yarış kıyasıya

Maruz kalınası o hüznün en kıyısında

Hülya etmek ne ola ki

Unuttum, unutuldum gittiğinden beri.

Övgüleri biteviye

Diz boyu sırnaşık yalnızlığımın.

En derininde gözlerimin

Yine de bakıp da göremediğim

Nicedir kopmuş bir tufan

İmgelerin arasına gizlediğim

O yitik, o emsalsiz düşlerim.

Sessizliği bölüştüm dilimle

Kimsesizliği ekip biçtim ellerimle

Kemale ermek ne kelime.

Dirisi ölüsü sevdanın

Aldatılar bitimsiz

Çöreklenmiş iken hüzün en derine

Katmerli sancılar saplanmış sökememesine.