Tema
Üye Ol Giriş Yap
Anasayfa Şiir Deneme Hikaye Makale Serbest Kürsü Yazarlar Forum Sohbet Online Üyeler
(0 oy)

Doğmayın Be Çocuklar


DOĞMAYIN BE ÇOCUKLAR

Ne desem yanıyor içim 
Çöldeki kaktüs gibi. 
Siz böyle ezilmiş çaresiz
Boynu bükük gıdasız
Bir deri bir kemikken.
Ve isli kandil gibi
Yanarken gözleriniz. 
Ölümle yaşam arası 
Gidip gelirken, 
Minicik yürekleriniz 
Yüzlerce çocuk yılı 
Sizin olsa ne yazar ...
O yıllarda da yine,
Yaldızlı bir yığın laf ,
İçi boş vaadlerle
Açlık,yokluk ,yoksulluk
Ve diz boyu cehalet var 
Yolunuzu gözlüyor,
Savaşlar ,katliamlar ...
En iyisi bu Dünya'ya 
Hiç gelmeyin çocuklar ..

MELAHAT ÇETİNKAYA
Sitede Önceki / Sonraki
Yazarın Önceki / Sonraki
Oylama
0 (0 oy)
  • Yorumlar 1
  • Yorum Yaz
  • Tebrikler
  • Beğenenler
  • Popüler Yazıları
Yükleniyor...

Yorum yazmak için giriş yapın.

edebiyatevi.com

Doğmayın Be Çocuklar

Şiir Yürekli Şiir Yürekli