Kelebeğin Aşkı

Yağmur sonrasından kalan 
Bu nemli koku
Toprağın buharı
Eski tadında değil

Bir kekremsi acı var hüzün tadında
Sanki hayallerim asılı darağacında

Değişmiş süzülüşü kelebeğin
Benek benek renkleri solgun
Rüzgârsa
Ben sana artık dost değilim diyor...

Yağmur sonrasından kalan
Bir yaprağın ucundaki son damla
Bir karıncanın üstüne düşecek
Sarmaşık ağaçta
Yosun taşta mutlu değil

Neden her şey durur bir yol ayrımında
Böyle ağıtlar neden yakar bilmem aslında

Toprak kudurmuş bir açlıkta
Açmış bağrını beklerken
Bitti seninle dostluğumuz diyor...

Yağmur sonrasından kalan
Gökkuşağının kuyruğu da koptu
Sevdalandı paçası pembe buluta
Çok söyledim de dinelemedi beni
Gitti koşa, koşa boşuna öldü

Göklerin tapusu mavide saklı demiştim
Pembeden yar olmaz diye akıl vermiştim.

Kükredi bulutlardan bir şimşek
Her zaman genç kalan benim dedi
Anladım o zaman işte
Kelebeğin aşkı kanlı bitmişti...

S.Öztürk