İmece

Nasırlı eller çamur yoğururdu

Memleketin dört bucağında

Kitap, kitap

Defter, defter

Türkiye çalışırlardı

Mehmetler, Mustafalar, Denizler

Güzel düşler kurarlardı ana kucağında

Hepsi tuğla

Hepsi çimento

Harç

Neşeli türküler söylenirdi baba ocağında

Lakin

On yılda bir yaşanan depremlerden sonra

Her şey toz duman olurdu

Marşları türküleri memleket üstüne

Düşleri rüyalarımıza yadigâr kalırdı

Gözyaşları kan

Hasretleri kan

Yağlı urganlar kurulurdu anaların yüreğinde

Kanlı şafaklarda kaybedilenler aşkına

Daha bir inatla

Külü tozu

Yeniden karıp molozları

Bir tuğla

Bir briket olmak var memleket uğruna

Temelinde demokrasi

İçinde Cumhuriyet

Çatısında özgürlük

Gelin canlar şimdi Anadolu da imece vakti

Hakça, kardeşçe yeniden var olmak vakti.

TOYNAK