Haziranda Ölmek

HAZİRANDA ÖLMEK

( Hasan Hüseyin Korkmazgil’in anısına saygıyla)

Zor yıllarım;

Dalya’dan iki fazlası hani

O bir düzüne

Düşünmemeye çalıştıkça,

Fatiha okutan

gelmişine, geçmişine

Düne kadar hiç önemli olmamıştı zaman

Araştırmamıştım bile, ne demek Tiran 

İşte tam da bu yüzden

Sıkılmış boğazların nefes alışı gibi yüreğimde Haziran

Haziran;

Kış kıyamet, evsizliğimin üzerine yağan ağırlığın silkelenmesi gibi

Kurumuş kar kütleleri içerisinden baş göstermesi gibi berfin’in

Ve bir boran sonrası

güneşin görünmesi gibi bulutların ardından

Aslında hiç sevmeyeceğim kışı

Adını da anmayacağım o mücadeleci ruhu kaybetsem

Ardında bahara ulaşmak umudum olmasa

aramayacağım da uyuşan parmaklarıma sokacağım parkamın cebini

Bırakıvereceğim kendimi olduğum yere

birileri gibi sarılıp inanmadığım kahpe kadere

Tükeniyorum, tükeniyoruz

Bu Haziran da göremezsem ışığı

Kıracağım ağzıma götürdüğüm kaşığı

Kapatacağım beynimde aydınlatmayan ışığı

Göreceksiniz !Yakacağım o haki parkamı

Hiç düşünmeden arkamı.

Kırılmışsa İdare lambasının camı

Yoksa insanca nefes alışın anlamı

Ha bir eksik, ha bir fazla ne fark eder

Olmasın şairin mürekkebi, çekilsin damarının kanı

Bu kadar insanın olduğu yerde görememek var ya!

Çıldırtıyor, çıldırtıyor insanı

Cemil YILDIZ

30.01.2015