Bir Zamanlar

bir şiirin kucağına
usulca bırakıp seni
zor yetişmiştim gara
boğçaya sığdırabildiklerime
yolda anlatacaktım 
nasıl kandığımı gözlerine
uzaklar mechuldu ne yazık
aceleden düşürmüşüm
yüreğimi bir köşede
senli saatlerin atışı
beni yanıltmış işte
vakitsiz üşürmüşüm

sızlattı ayın batışı
hatırladım birden inişte
yavaşça yürümüştüm
kelimeler dilimden kaçıştı
oyalandık haliyle dönüşte
siyah yazana gülmüştüm
hepsi uç uca yapıştı
akılları fikirleri ilk öpüşte

nerden çıktıysa o resmin
eski bir göz ağrısı
yavaşça  camına vurmuş
açmasa mıydı dersin
sanki cennetin mağarası
bakışlarında kaybolmuş
bir de geriye dönemesin
eski defterin öteki sayfası
kar beyaza soyunmuş
baktık ilk hecedesin

güya rüzgar söz vermişti
arsızca kaçıp kaçıp
kapıya gelmeseydi sık sık
aslında suç güneşteydi
arsız demeseydi saklanıp
buluta sesi biraz kısık
nerde bu eylül yağmuru
sonbahar zaten peşimdeydi
kırılmazdı kalemin gururu
dr.süreyya önder