Kırlangıç Göçü

Yorgunum
Kalmadı kendime yaralarımı saracak zaman
Akşamı güne
Güne geceyi ilmik, ilmik eklemekten yorgunum
Yetişir baharların gözüne baktığım
Sonbaharlarında sarısına yandığım
Bekleyemem bir kırlangıç göçü daha
Seni asırlık yollardan beklemekten yorgunum

Gizli kalsın en kuytularda imkânsız sevdalar
Bizim dağlara bahar gelmez
Ç:içek açmaz mavisi tükenmiş vadilerde
Mavinin sonsuzluğu
Dağların bütün çiçekleri senin olsun
Bekleyemem bir kırlangıç göçü daha
Her gün içimde seni tüketmekten yorgunum…

toynak