Ey Gönül

Vefa sokağında yalnız başıma;

Gezmekten yoruldum gezmekten gönül…

Mutluluk resmini kör duvarlara;

Çizmekten yoruldum çizmekten gönül…

Razıydım bahardan sonra kışına;

Yüzüme gülmeyen çatık kaşına;

Başıma geleni boşu boşuna;

Yazmaktan yoruldum yazmaktan gönül…

Muhabbet şehrinde eyleme pazar;

Kıskanan gözlerden değiyor nazar;

Her veda sonunda kalbime mezar;

Kazmaktan yoruldum kazmaktan gönül…

Haciz mi koyarsın geçen dünüme;

Uymadı seninle günüm günüme;

Çile şarabını hergün önüme;

Dizmekten yoruldum dizmekten gönül…

Hangi derdi yazsam hangi elemi;

Künyeme işledim kahrı, çilemi;

Efkâr nöbetini tutan kalemi;

Üzmekten yoruldum üzmekten gönül…

Ali ALTINLI – 09/02/2015

Saat: 17:05