Maviye Gidiş

Karanlık mavinin sonsuzluğunda,
Kuşlara selam
Perdelere iki yaşlı gölge
Yollara göz kırpış
Yüreğim çamur kaldırımlar çamur
Odalarda deruni gülücükler
Süryani bakışlar
Yorgundur gidişim...

Fısıltıların bahanesinde
Ne yamuk bir yürüyüştür zaman
Ne de şaşı bir bakıştır odalar
Neyleyim gözlerime kepenk oldun.
Eşiklerde gözyaşları
Saf duygular,soylu saz...

Sen uyurken
Rüyalarına uğrar Meryem
Ayakların sallanır durur
Aceleci şarkıların nakaratında
Suskun sevdalara binlerce imza atar gözlerin.
Kitabe ve harabe kokularında
Vurgundur gidişim...

Evler; hepsi gri renkli,
Evlerin içinde seslerle danseden örümcek ağları
Güvercin sevişmeleri
Sen bilirsin ey! yıldız
Taş kentin felemenk küpelisini
Ah! küflü odalar
Ah!küfürlü odalar
Söyleyin ne zaman
Mavi yokuşlarda türküler tutulacak?
Bana birşeyler olduğunu
Dört yanımın kabuk bağladığını
Mumların sıcak diliyle
Rüzgar boyunca
Yağmur mahkemesinde...
Çılgındır gidişim...

Sen ölmeden önce;
Küpelerini fırlattım Yağmur Kızına.
Fotoğrafın avuçlarımda küllendi.
Sen ölmeden önce;
Bir akşam taş kentin sokaklarında
Bir tek lamba yandı
Bir tek perde oynadı akşamların sekizinde.

Nihayet bir kilise günü;
Bakara gülünün solduğunu şairler anlamadı
Solgundur gidişim...
Karanlık mavinin sonsuzluğunda...

Mustafa Uğur ÖZDAL