Delinin Dili

DELİNİN DİLİ

Sakın bana 

Şiir mi, şair mi demeyin 

Birini 

Diğerinin yerine koyamam 

Şairi dinlemeye 

Şiiri okumaya doyamam. 

Şiir, Tokat Kalesi'nde 

Çektiğim ahtır 

Karanlık gecenin 

Sonundaki sabahtır. 

Şiir, yedi renkli bir resim 

Birbirinden güzel 

Dört mevsimdir. 

Güzümdür, kışımdır 

Baharımdır, yazımdır 

Şair, 

Varna'da vapura dokununca 

Elleri yanan Nazım'dır. 

Şiir, ozanın bağlaması 

Şairin ağlamasıdır 

Sözcükler damla 

Cümleler seldir 

Şiir Karacaoğlan 

Şiir Veysel'dir. 

Şairin bir eli kazma 

Bir eli kürektir 

Şaire şiir yazdıran 

Bir Hilâl uğruna batan 

Güneşteki yürektir. 

Şiir, Urfa'da şanlı 

Maraş'ta kahraman 

Antep'te gazidir. 

Şair, 

Çanakkale'dir, Çaldıran'dır 

Hu deyince Sakarya'yı 

Ayağa kaldırandır. 

Duvarı yıkan nem 

İnsanı yıkan gamdır 

Uğruna şiir yazılmayan 

Sevdanın meyvesi hamdır. 

Şair, 

Ateşten gömleği giyendir. 

"Yokluğun 

Cehennemin öbür adıdır, 

Üşüyorum! 

Kapama gözlerini." diyendir. 

Şiir ateş, şair pervanedir 

Döner durur 

Gündüz divane, gece delidir 

Şiir, 

İşte o delinin dilidir.

Osman NALBANT