Ne Güzel

Bir nimet ki, semadan düşüp iner aşağı
Doğrultur birden bire boyun büken başağı.
Susuzluktan ölsek de tutup altın kaşığı
Çamur dolu kuyuya daldırmamak ne güzel.

Bahara yüz sürmeyen derdin adıysa çile
Hüzün adlı demete her an sürmeli hile.
Tuz basılan yaralar hergün kanasa bile
Yürekteki acıyı buldurmamak ne güzel.

Ne umarsız sezdiğin duyguların hoşluğu
Ne içinde gezdiğin o mahzenin loşluğu.
Mutluluk duruyorken göğüsteki boşluğu
Kin ile öfke ile doldurmamak ne güzel.

Aldırma tek çiçekle gelmez deseler bahar
Unutma ki bülbülün ölene dek gülü var.
Bakarken gözlerine oluyorsan bahtiyar
Gönüldeki çiçeği soldurmamak ne güzel.

ELİF KESKİN KARABULUT..../ ŞİİRLERİN ŞAİRİ...
2012/ MAYIS