Olabildiğince

bir sen kalmıştın
haber vermeyen
olabildiğince beyaz

gece uykudayken 
yanındaymış  o aymaz
benden saklanmışsın

düşlerim nisandayken
ve olabildiğince turkuaz

belki bilerek dokunmamışsın
sizi har vurup harman savururken
kabadayıydı ayaz

bir sen kalmıştın 
kader demeyen
olabildiğince sessiz

yağmuru beklerken
yanındaymış o renksiz
benden utanmışsın

dönüşlerim varken
ve olabildiğince sebepsiz

belki isteyerek sakınmışsın
sizi hor bulup kavururken
gri buluttu   güneşsiz

yani sen çatlamasan
üşeneni düşünmeyen
alabildiğince uçanlar

hayali döşenmemişken
yanındaymış o tarumar
benden bulmasan

rüyam bahardeyken
ve alabildiğince ovalar

belki içerleyerek ağlamasan
size yol yordam bulurken
fasılasızdı rüzgar

yani sen alınmasan
düşmeyi öğrenen
alabildiğince yüksek

gözleri değmemişken
yanındaymış o melek
benden yormasan

nefesim dardayken
ve alabildiğince sinerek

belki üzülerek sarmasan
sere serpe inerek
durulurdu felek

dr.süreyya burak önder