Ölü Sevgiliye Mavi Türküler

"Özentisiz ölüler/

Çekiştiriliyor saçlarından/

İrfan kuyularına…"

Sarı yazsam seni;

Ablak gün başaklarına

Bir çocuğun gülmesinde

Ağlamasında diğerinin

Kirli elleri yumuk

Bitli saçları/

Sümük ayazı bakışları

Kırmızı olsa;

Derisine işlenmiş

Anıt duvar kadınlar

Gülüşleri talan/

Ölümleri yalan

Boş dünya

Teninde…

Karaya düşer!

Avurtlar çaresiz

Sözler bitmiş/

Görüntü bozuk

Sisli aynasında

Zaman sökükleri

Tutturulur dirence…

Ak desem;

Bir kefenin yüzü var

Patiskadan/

Bir de verilmiş sözü var

Bele kuşak acılar

Demlenirken…

Morluk!

Özentili yanımın

Duhula uğramış nezaketi

Ruj kapamalar var/

Mor tedavisinde

Işıl ışıl…

Ve mavi!

Ölü balıkların yüzü

Karada durunca bir ziyafet

Kötürüm bakışlı kedilere

Denizde öl/denizde…

Zürriyet salasında/

Kanatsız kuşlar taşısın naaşını

Ölü sevgiliye mavi türküler yeter

Diren gönlüm…