Bir İleri Bir Geri

Küstah savlardı yargılayan,

Buğulu gözler yaş ile ıslanan:

Gurur çok uzak

Ölüm nasıl da yakın,

Avuçlarımda o muğlak yarın

Ne çıkar söyle,kayıpsa diğer yarım...

Mubah olabildiğince

Tuhaf alabildiğine,

Somurtuk ya da güleç

Biraz asi belki biraz serkeş.

Bana doğru,

Bana dair her iz perçinler kimliğimi.

Mümkünse geçmek kendinden durma

Ya da yaşamak keyfe keder.

Namzet belli ki pek çok emare,

İşin ehli ve tahakkümperver

Bir sevdanın nezdinde,

Şu yağmur değil mi ki kıyamet alameti.

Çok sevmek ki haşmeti sevginin

Tüm teferruat en derinde, yürekte gizli.

Onca soyut varsayım ve

Dehşetengiz yankısı tüm gidişatın

Görüp de ayrı kalamadığım

Evrenin o büyülü yalnızlığı.

Basamakları kırık onca merdiven;

Bir ileri bir geri

Yine de ilerlemeli elden geldiğince

Bozmadan niyeti.

Uzağımda iken nasıl da yakın

Karası gecenin, beyazı sevdanın

Kesif bir sessizlik her dem  elde kalan.