Kıyamet

KIYAMET

sancır içim

canım çok yanar

bir gör el değmez yaralarıma

köz

oturup bir kenarda ağlamak ne çare

içimde çağlar sözlerin

yaslı aşk dökülür

yanık

gözlerindeki efkâr türküleri

umursamaz

kaygısız halleri

bekler çıkmazlarda

hüzün

solgun güvertelerde denizin tuzu

yaktıkça yakar bağrımı

dalgalar hırçın

sözlerim fırtına

koparır

kıyametin durağında bekler

yüreğim