Suskun Yağmur

SUSKUN YAĞMUR

yağmurdu yağan

ağlıyordu tüm ağaçlar

gözyaşları dökülüyordu yaprak uçlarından

berrak duru damla damla

aykırı bir zamanda görmüştü gözlerim

sendin yağmurla gelen

yağmurla ıslatan

bendim yağmurla giden

yağmurla ıslanan

düşsel turuncu yapraklardı

ortak yanımız

sonbahardık

yalnızlığımız okunuyordu

gözlerimizden

tutunacak dal mıydık birbirimize

yoksa kayacak mıydı

yağmurdan turuncu düşlere

kaç sonbahar kandırmıştı

kaç yağmur yağmıştı saçlarımıza

kaç kere güneşle kurutmuştuk

ıslak bedenlerimizi

kaç kere teslim olmuştuk bu kadar

derinden ve suskun

kaç kere adımı fısıldamıştı dilin

içime işliyor sessizliğin

susmak

sadece bize mahsus

Vildan Çalışkan KILIÇER