Edebiyat ve Kültür Platformu
Gönül Çeşmesi
Gönül Çeşmesi...
Arzunun ayağı zemine bassın
Ne afâkî olsun, ne de çok uçuk.
Varsın iblis kızsın, yüzünü assın
Resûl'ün yolunu takip et çocuk!
Kı
rmaya müsâit olsa da yapınÇalana açılsın hoş gönül kapın
Zannetme ki nefsin tek hendikapın
Kibirde, gıybette "musibet", çocuk.
İnsan denen beşer bu handa konuk
Her mezar mahşere gönüllü tanık
Dil, gönül çeşmesi; akma bulanık
Makbul olan hoş söz, muhabbet, çocuk.
Mü'minin helâkı yalanla başlar
Kalp nefret doluysa, kin gözde kışla'r
Arsız, edepsizi şeytan alkışlar
Övgünün bedeli müebbet! çocuk.
Ne kalpte noksan var, ne dinde kara
Hatayı, kusuru kendinde ara
Ateş eksik ise neylesin çıra
îmansız yürekler rutubet, çocuk.
Her nefes insana vazife yükler
"Can" denen bir ömür bedeni bekler
Sanma ki takvimler güne gün ekler
Son nefesle biter bu nöbet, çocuk.
Herkesin elinde olsa da plan
Gerçek olan bu an, gerisi yalan
Bir kemik yığını geride kalan
Unutma! Ölümdür, âkıbet, çocuk.
Mecit AKTÜRK
***Seslendiren: IŞIK ARSOY***
***SONSUZ TEŞEKKÜRLERiMLE...***
Gönül Çeşmesi başlıklı yazı Mecit Aktürk tarafından
10.03.2015 tarihinde sitemize eklenmiştir.
Sitemizde yayınlanan eserlerin hukuki sorumluluğu, kullanılan materyaller ve yazının içeriği yazarlarına aittir.
İzin alınmadan kaynak gösterilse bile sayfamızdaki eserler başka yerde yayınlanamaz.
Eserlerin izin alınmadan kopyalanması ve kullanılması 5846 sayılı Fikir ve Sanat Eserleri Yasasına göre suçtur.
- Yorumlar 2
- Yorum Yaz
- Tebrikler
- Beğenenler
- Popüler Yazıları
Yükleniyor...
Yorum yazmak için giriş yapın.