Kurduğun Cümlelerde

Vur emri vermiş dün…

Dudaklarının sınır boyları durduk yerde

Kirpiklerinde dalgalanmış hüzün bayrakları

Kahretsin…

Ölürüm ben

Ya sensizsem

Ya da yoksam eğer kurduğun cümlelerde…

Hani öksüz kalır ya kimi zaman kelimeler

Boğazlanır ya

Kurşuna dizilir ya

Biter ya…

Sonuna geldiğin yol gibi

Biten bir sayfanın noktası gibi

Kelebekler gibi

Uyanırsın ya korkulu bir rüyadan

Ansızın

Ölürüm ben

Ya sensizsen

Ya da yoksam eğer kurduğun cümlelerde…

Sensizlik nöbetindeyim yine

Tükenmek bilmeyen voltaların ortasında

Ayaza çalan hasretin rüzgârı

Buz tutan ellerimin inadına

Sıcacıktır yüreğim içinde sen varsan

İçinde sen varsan bahardır her günüm

Kıştan ziyade

Yok dersen

Ölürüm ben

Ya sensizsem

Ya da yoksam eğer kurduğun cümlelerle…

Can çekişen son yudum olur hasretin

Zehir – zıkkım misali

Tat vermez dinlediğim şarkılar

Ortak etmez hiçbir melodi yalnızlığımı

Durduk yerde atar gönül hesabımız

Ederi bilmem kaç gözyaşı

Bilmem kaç mendil parçası

Kaldırım taşlarında gezerken

Gölgem olur yalnızlığım

Duyarsam sessizliği

Ölürüm ben

Ya sensizsem

Ya da yoksam eğer kurduğun cümlelerle…

Yağmurdan kaçmak değil telaşım

Adımlarımdaki hırçınlık sırf sen

Islanmayasın diyedir…

Sırf sen diyedir dilimdeki ıslığın huysuzluğu

Gezdiğin yerlere bakmam bu yüzdendir

Ayak izlerinde gezinen serçelerle beraber

Kahreder yokluğun

Ya bir camii avlusunda

Ya bir çocuk parkında

Ölürüm ben

Ya sensizsem

Ya da yoksam eğer kurduğun cümlelerde…

Ali ALTINLI – 21/03/2015

Saat: 17:45