Kendini Unut

Eğdi bacaklarını önümde yağız bir rüzgâr

Bir sıçrayışta bindim eyersiz

Sürdüm delicesine gök ovada

Çatlarcasına koştu durmadan

Ben terledim o soğuttu nefesiyle

Nice bulutları delip geçtik

Şelaleler gördük dipsiz yeryüzüne damlayan

Kâh karardı kâh ağardı altımızda bulutlar

Durmadık aradık her yerde

Bulamadık varamadık hedefe

Çekildik gözü yaşlı bir köşeye

Sorduk gelene geçene

Dediler önce kendini unut

Menzil sol yanında asılı

O zaman rüzgar, şelale, bulut

Anlatırlar sana nasılı…

                                                                         Mehmet Şahan...