Eylülden Kovulmuşuz

ne oluyorsa oluyor bize
sen de rakıdan
ben diyeyim o şarkıdan

bir martı iniyor denize
ordayız nedense ikimiz
sanki sormuşuz bir ara
haber veriyor yukarıdan

hep çığlıkları duyuluyor
masum çocuk ruhların
kalmamış gibi derdimiz
düşünüyoruz kara kara

kulağımıza kadar geliyor
yankısı oyunlarının
dolanıyor birden dilimize

soğumuşuz ya savaştan
bir volta atıyorsun o sıra 
ucuna mısraları dize dize
ha kağıt olmuş ha sizin Marmara
edebiylen bir küfür yavaştan
hadi bakalım şerefinize

ne vuruyorsa vuruyor bize
sen de köpüklüden
ben diyeyim o türküden

bir rüzgar sokuluyor cevize
oracıkta nedense düşteyiz
inan ki yormuşuz hayra
bir şey fısıldıyor güzden

hep kanatları duyuluyor
mazlum göçmen kuşların
kalmamış gibi endişemiz
üşüyoruz sokula sokula

kulağımıza kadar geliyor
yankısı çırpınmalarının
sarılıyor birden elimize
kovulmuşuz ya eylülden

bir dala uzanıyorsun hala
ucuna satırları dize dize
ha kalem olmuş ha sizin sıla
ebediyen bir eski hikayeden
hadi bakalım şerefinize

dr.süreyya önder not:değerli dostum Mehmet Fikret Ünalanla sohbet sırasında ortaya çıkan şiir