Kar Olup Başıma Yağsan da Küsmem

Sen benim ömrümün ilkbaharısın
Kar olup başıma yağsan da küsmem
Gönlümün inceden yanan harısın
Ay olup akşamdan doğsan da küsmem.

Yüzünü çevirip, çatsan da kaşın
Kedere el verip etsen yoldaşın
Gözüne bakınca çevirsen başın
Bulutu başıma sağsan da küsmem.

Seni sever iken baştan ziyade
Gönlün bende olsun dolunca vade
Zehir bile olsa sunduğun bade
Ecel olup cana değsen de küsmem.

Kederin izini görsem yüzünde
Erir yok olurum tek bir sözünde
Yolumu kaybetsem gam denizinde
Hüzün deryasında boğsan da küsmem.

*Ahmet Moran*