Gölgesiz Cüceler

Gölgesiz cücelerin

Her dokunuşunda irkilirdi

Boranlar fışkırırdı göğüs kafesinden

Korku çaresizlikti

Bir tutam gizli bahar

Döverdi kirpiklerini

Duyulurdu nabzından

Kar sesleri

Taşardı  toprak testilerden

Salamura yapılmış hayalleri

Küflenen dudaklar köpürürdü

Çalkaladıkça bulanır,

Döküle döküle eksilirdi

 Boş bir tas gibi kalırdı mazi

İlk yudumun tadını arardı aşk

Tüm yudumlarda

Başıboş bir kısrak göz alabildiğince bir ovada

Boğuşurken sınırlarla

Özgürlük mavi bir yem koyardı

Tuzağının ağzına

Kuşlar konacak yer bulamazdı oysa

Vaat ettiği  saltanatta

İçine düşen herkesi boğan

Sığ bir suda

Dev gemiler yürürdü

Toplayarak eteklerini

Okyanuslar diz kapaklarında

Ve

İspatlardı varlıklarını

Ama inandıramazdı

Düşünce

Seyir defterinde gölgesiz cücelerin

Ümit Seyhan