Kirli Sarı

Kelamımda dil yarası

Divitin ucunda kanıyor mürekkep

Ne yazsam ne çizsem tatminkar değil

Boşuna mı ?

Asırlardır hakkında ki bunca şikayet..

Harfler ağırlaştıkça kalkmaz kolum

İsyanlarından hecelerin kapanır yolum 

Gecenin boynu düşer  omzuma yorgun

Mürted  tek bir kelimedendir  yine

Yediğim vurgun 

Sadıktır bana efdal acılarım

Beyaz sayfalarda  solar rengi kanın

Cesaretsizlikten  mi titrer böyle ellerim

Düğümlendikçe düğümlenir ağzı torbanın

Bir kedi mırıldanır  sandalyemin altında

Rüzgarı uyutur balkonda ki şakayık

Gül sanıpta konmaz  bülbül  dalına onunda yazık

Sanarsın ki her şey sıradandır  her şey  birbirine alışık

Göz bebeklerimin terine düşerken  alaca karanlık

Issızlık derin ıssızlık damla damla

Bıçağını biler İbrahim sırtımda

Avuçlarımda kanat sesleri 

Nasıl ölmez bilirim serçeler

Bu kadar yara alırda

Vicdanını yitirir niyetim

Masum tüm cümlelere kin güderim

Ayazı başında bir  isim dudaklarımda

Karıştırır kar sularına

Zerre zerre kağıtlarda emilirim

Kirli sarıdır o yüzden

Beyaz zarflarla uyuşmaz tenim

Ümit Seyhan