Yüklü Bulutlar

Issız bir gün

Olabildiğine efkâr

Yüklü bulutlar

Hiç olmadığı kadar.

Yanarken âlem

Sessizliktir derde tek derman…

Emsalsiz bir o kadar vakur

Tüm yüzler suretsiz

Kıt kanat bir mutluluk

Belli ki zincirleme bir devinim

Hasret dediğin

Denizler kadar engin.

Kime ya da neye

Meyletsem

El attığım onca insan

Bir kez daha ve ebediyen

Ruhlar ve sığındıkları yalan.

Tutanaksızım ve savruk

Nereye sürüklensem de…

Pes etmeliyim belki

Ya da çekip gitmeli

Ait olmadığım şu sefil dünyadan.

Hanidir sessizim

Sanma ki elimde,

Bilsem keşke

Bu tedirginliğim neden.

Bilsem keşke ya da görsem

Neden uzağındayım devranın.

Ait olmadığım ne varsa

Kavuşmak tek dileğim.

Bakıp da görememek

Kâfir duygular nasıl da yeknesak

Kudreti sevginin bitimsiz

Müptelası iken âlemin

İki dirhem bir çekirdek görünen

Neler geçer kim bilir yürekten…

Yetersiz ve istifsiz

Can yakar duygular

Bir o kadar kimliksiz.

Adı konulmamış bir masal

Yaradan’dır sadece güce emsal.