Bilemezsin

Sensiz kalan ömrümün son demindeyim

Gecem gündüzü unuttu ağlarım görmezsin

Ufukta kararır gözlerin bana bakarken peşindeyim

Bir bilsen ne haldeyim hatıralarla sen yâd ederken bilemezsin

Beni bıraktın gittin bilmem ne uğruna

Yıktın gönül bağlarımı arzularınla kaldın koyun koyuna

Vebali ağlayan gözlerimin vebali senin boynuna

Bir bilsen ne haldeyim hatıralarla sen yâd ederken bilemezsin

Kul Mehmet’im der ki çaresizler meyhanelerde,

 Ben  seni aradım gönül hanelerde

Şükretmedin halimize çektin gittin göz göre göre bahanelerle

Ağlar gezerim şimdi sensiz viranelerde doldururum çilemi çilehanelerde

Bir bilsen ne haldeyim hatıralarla sen yâd ederken bilemezsin

Mehmet Aluç