Yakar Cihan İnsanı

Dünya denen devranla madem ki yaptın akdi
Yan ey gönül geldiysen yakar cihan insanı

Alem keyfe kederken gam da neşe ararsın
Duruşun akla zarar yakar dehan insanı

Sırların yüreğinde pare pare iz olur
İçinde ki ateşle yakar nihan insanı

Geceler hayalinde çıkagelir gözleri
İyiyi düşünsen de yakar bihan insanı

Sen kendini bile dur vuracaksa o vurur
Önünde zikretsen de yakar mihan insanı

Bir cigara od'unda kendine dünya kursan
Gelmez ardı arkası yakar duhan insanı

Fayda etmez asalet ne tıynetin ne mayan
Boşa kürek çekersin yakar rehan insanı

Dünya kazan sen kepçe gez çelebi misali
Oturup düşünürsen yakar bu han insanı

Ârif anlar halinden yanmanda derman bulur
Murada ermediysen yakar cihan insanı

Mehmet Fikret ÜNALAN

nihan: Sır, giz
bihan : iyiler, iyi olanlar
mihan: ulular, büyükler
rehan : bahadırlık, kahramanlık
duhan: duman, tütün