Ben İstanbul'um

Dertliyim...ah çok dertli
Tek bir Allah'ın kulu yok dinleyen,anlayan beni...
Yorgunum taşıyamıyorum artık bu kadar insanının yükünü.
Dilim ,ağzı olsa pankart açar,meclise bile yürürüm Ankara'ya...
Ben İstanbul'um;
Hani o güzelim kent,dünya insanlarının hayran olduğu...
Eskittiniz,yıprattınız ,kirlettiniz beni.
Cazibemden fazla bir şey kaybetmiş değilim
Bir numarayım şu halimle bile hala...
Sanki ben davetiye gönderiyorum
Kim çağırıyor sizi,suyumu çıktı yerinizin ,yurdunuzun...
Taşıyabilir miyim o kadar insanını yükünü
Tarafsızca bir düşünün...
Gelmeyin artık boğuluyorum.
Üstüne alınan yok galiba ben kendimle konuşuyorum...
Benim toprağım gümüşmüş,altınmış,
Sen git kendi toprağınla uğraş,boşver benimkini kardeş,
Küçük de olsa kral ol kendi yerinde,
Bir yudum anlayış,bitip tükeneceğim yoksa bu gidişle...

Nilüfer DURSUN