Hayat

Hayat kendisi değil, beni yoran insanlar
Pek çoğu at gözlüklü,düşünceler ise dar
Yerinde sayıyorsan,eski tas eski hamam
Çok uzun yaşamanın,söyle ne anlamı var

Kişilerle uğraşır,küçük beyinli insan
Kusurların dururken,sana ne başkasından
Hata samur kürk olmuş,kimse olmamış giyen
İnsanlar çekmiyor mu ,hep kendi kafasından

İyilik dert açıyor,çoğu zaman başlara
Sakının iyilikten,asil olmayan ruha
Asalet ruhlardadır,parada pulda değil
Basit ruhlu insanlar,baş vurdurur taşlara

Yaşı başı aldılça,insan esnek olmalı
İşi yokuşa değil, daha kolay kılmalı
Dünyada tadıyorlar, ruhlar hüznü azabı
Cennetle cehennemi gönülde aramalı

Tekrar bize dönüyor ,ne varsa güzel çirkin
Gönlünüze kin değil,sevgi tohumu ekin
Sevgisiz güz bahçesi,değil midir yürekler
Bu hayatın yükünü,gelin sevgiyla çekin



Nilüfer DURSUN