Gönül

Hayalin uğruna yollara düştük
Yoruldum dağları aşamam gönül
Sanki mavilerde kanatlı kuştuk
Yerlere basmadan yaşamam gönül.

Baharda güllere dönüp bakarsın
Sel gibi çağlayıp, coşup akarsın
Olmadık düşlere, mumlar yakarsın
Küllenen alevi deşemem gönül.

Ne aşktır ne sevda hevesin adı
Bir günde, bir ayda dolar miadı 
Bir tende, bedende aramam tadı
Nefsimin ağına düşemem gönül.

Menzilsiz kıvrılıp giden yollarda
Yabanın elinde açan güllerde
Boş yere savrulup giden yellerde
Meçhule titreyip üşümem gönül.

*Ahmet MORAN