Kendince

 
Bu gün mahzun mahzun bakarken sana
İçimde binlerce duygum kabardı
Geçerek kendimden akarken sana
Ruhum hüzne değil sürura kardı
 
Kırk yıl gerilere yürüdü gönlüm
Beni eskilere sürüdü gönlüm
Bir ömrü huzurla bürüdü gönlüm
Yürüyüp giderek gençliğe vardı
 
Yeniden dönerek kırk yıl beriye
Bütün olanları takıp seriye
Ölülere rahmet rağbet diriye
Maziyi kadife yüreğe sardı
 
İbretle anlayıp dünya halini
Yapılan işlerin tüm vebalini
Sığınıp Allah’a son zevalini
Gönlüm olanları hep hayra yordu
 
Huzur ile doldu bedeni ruhu
Bildi ki doğrudur gittiği rahı
Etmedi kimseye beddua ahı
Bu garip gönlünde cenneti kurdu
 
Mustafa Göktekin