Sensizleşen Duygu

Anlatamam içimde sensizleşen duyguyu

İçimdeki kaleler birer birer düşüyor

Artık çözemez oldum yanlışı ve doğruyu

Bırak tenim üşüsün; ruhum bile üşüyor

Tüylerim diken diken ayaklandı halime

İçimden bir an bile öfke yoktur zalime

Doğru demek gelmiyor herkes gibi maluma

Yoksullaştı yüreğim aklım buna şaşıyor

Tükenirken içimde sevgi umut ve sevda

Bedenim ceset olmuş bitmiş ruhumda kavga

Ben bir umut beklerken aklımsa başka avda

Şeytan girmiş içime kin ve nefret saçıyor

Sensiz yoksul yüreğim sen gibi sen olayım

Gerekse Kâf dağından gidip, beni alayım

Silindi bütün ömrüm şimdi küçük balayım

Sevdamın fırınında bak benliğim pişiyor

Mustafa Göktekin