Hasret Ölümden Beter

Hoyratlı gecelerde umutsun bana dilim

Hiç birşeye gerek yok, dünyada ismin yeter

Bir şarkılık gülüşün, satırlarda son ilim

Kıyamet mi kopacak, hasret ölümden beter

Bir çoban yıldızısın, gönlümde tükenmeyen

Ruhumda hazan rüzgar, sevdanla serinleyen

Dalında kırmızı gül, dikenle delinmeyen

Kıyamet mi kopacak, hasret ölümden beter

Adın tüm çiçeklerde, ben koydum bunu bilsen

Papatya tarlasında, uzaklaşmadan gülsen

Karanfil kokuları, üzerime sen silsen

Hiç birşeye gerek yok, dünyada ismin yeter

Dudakların kırmızı, çizgisini ben çizdim

Hele o son romanın, yazısını ben dizdim

Gönlüme oydum seni, yüreğinde ben yüzdüm

Kıyamet mi kopacak, hasret ölümden beter

Dikenler kanatsada, adın içimde kurur

Sevdanı donatsada, felek vurdun mu vurur

Ayazlı gecelerde, menekşen nerde durur

Hiç birşeye gerek yok, dünyada ismin yeter

Bahattin’im Nilgün’üm, soldun sen başucunda

Mavisini sen gömdün, tabutun son ucunda

Ateşine köz oldun, durdun onsuz sacında

Kıyamet mi kopacak, hasret ölümden beter

Bahattin Tonbul

15.12.2012