Hasret Tek Çekincem...

Gurbet akşamları

Kıyısında ıssızlığın…

Sırdaşım yordanası o boşluk

Ipıssız kah sol yanım

Kah kalan yarım.

Müptelasıyım henüz yazmadığım

Mektupların;

Hani olur da okursun ansızın

Ve duyumsarsın o anı,

Tut ki yanındayım

Hiç ayrılmamışcasına.

Gölgelerdir ısıtan yorgan misali

Vicdanım en rahat yastığım

Sedirin üzerinde sere serpe öylece.

Boyutum fazlasıyla anlamsız

Nice gel-gitin esaretinde

Ay bile şaşkın

Olsa da olsam da her gece nöbette.

Zifiri karanlık ezeli mizansen

Hasret tek çekincem

Ölüm bile savmışken sırasını.

Duyarım zaman zaman

Kulağımı çınlatan sesini

Nail olmamışcasına

O ketum varlığına.

Yoz, üşengeç  o sır dolu duvarlar

Bir çarpar sesim

Ve o an ötelenir arsız yalnızlığım.

Nazı, niyazı yarin, derim

Derim demesine de

Kafir boyutudur evrenin

Her dem kanarken

Mil çekilmiş gözlerim…