Unuttum

Hele dön de bir bak! bizleri nasıl,

Nasıl bir hasrete sürüdüğünü!

“Çıkıp gel!” diyesim geldi, velhasıl;

Unuttum, Rabbime yürüdüğünü!

Şimdi boş olsa da döşekli köşen,

Hala durur içi su dolu şişen.

Ekmeğin sanırdım ocakta pişen,

Unuttum, Rabbime yürüdüğünü!

Seni hayalime koymak isterim,

Sarılıp kokuna doymak isterim,

Sesini içimde duymak isterim,

Unuttum, Rabbime yürüdüğünü!

Belki duyar diye oğul sesini

Rüzgâr sustu, tuttu kuş nefesini

Topraktan yapılmış son kafesini

Unuttum, Rabbime yürüdüğünü!

Coşari’yi biraz yorayım dedim.

Ana hatırını sorayım dedim.

Öpüp kucaklayıp sarayım dedim.

Unuttum, Rabbime yürüdüğünü!

İbrahim COŞAR