Dilsiz Hıçkırıklarım

Zaman sayacında vakit ikindi

Gün ayrılık rengine vurmuş tabloda

Güneş sessizce kapatırken gözlerini

Havada narçiçeği bir kızıllık

Akşamın serencamını izlerken

Buğulu tebessümler nazar ediyor

Mevsimin karanlığına

Şafağın kızıllığı değil miydi?

Gündüzün habercisi,

Gecenin siyahını anlatan

Nedir mekâna sığmayan

Asra sığmayan bu sır

İçimde dizi dizi ağrılı acılar

Nedir bu kahır dolu buruk hüzün

Yılgın bir nehir gibi bezgin hayallerim

Ruhumda esen mazinin külleri

Akşam garip hüznünü kuşandı

Akıp giden suskunluklarım coştu

Sessizliğin lal sekinesi kalktı üzerimden

Lisanımda kanadı kırık pervaneler

Mahmur makamında

Hıçkırıklarım dilsiz

Cismi ruhumda ezeli bir sır

Yaban eller okumasın küskün kelamımı

Vurgun yemiş misali dimağımda sanrılar

Dudak ucu yaralarımda sancılar

Yalnız yaşanan bir hüznü bölemezsin

Ateş olur kızıllığında Akşamın

Güneş kaybolur utancından

Kanayan dilime bir dua dokunur

Hasbünallahü ve ni'melvekil!

Allah bana yeter, O ne güzel vekildir

Ve bir suhulet düşer gönlüme

Tüm hüzünlerim abat olur

Ben hüznümü ancak sana arz ederim

Nuray AYHAN…