Yoruldum Artık Yü Ko

yoruldum artık,
bu sarhoş şehrin efsanesinde seni aramaktan
dağıldı gönül dağım (...) (...)
kaldı canımın her bir parçası halden bilmez kadırımlarda
ince ince sen akıyorsun artık bağrıma,
az bir ümide gönül bağlasam korkmasam ıraklarda
çekip gideceğim vallahi bin bir kahırla..
gel gör ki güne bakanım;
bir tutam yalnızlığım dökülüyor yollarıma...
yeniliyorum ansızın vuran yürek sancılarıma
bir sırtımı dönebilsem senden kalan tenhalığa
bir tutam ateş bırakabilsem can havliyle sevdana
bir kurtulabilsem /.../ /.../ /.../
ayağıma dolanıp duran ketum kırgınlıklardan..
aldırış etmeyeceğim uykusuzluğuma..
bir yol gideceğim buralardan..
sonum varmakta olsa soğuk topraklara
senden önce ölüm acısı düşmeden ruhuma..
aldırmayacağım bu davanın sonunun ne olacağına..
beraat ise sonuç, biraz daha yanacağım sana..
mahkumiyetse verilen, geri kalan ömrüme ceza
kendi ayaklarımla gidip basacağım kör mayınlara
aldırış etmeden gözlerime düşen uykusuzluğa
düşmeden göz yaşlarım gecelerin yanaklarına
ölümü bırakmadan sardunya kokan sokaklarına..
yoruldum artık,