İsimsizlerin

        Bir anlamı vardı yaşamanın…

        Acıları yorgan yapıp uyuduğumuz gecelerin sabahında,

        umuda açılan gözlerimizden okunan.

        Herkesin bilip söyleyemediği,

        yüreklere dokunan,

        biraz korku, biraz sevinç, biraz heyecan…

        Aklında mıh gibi çakılı, hep aynı cümle,        

        Ya bugün “O” günse…