Gözlerin Şehrimdi

 
Gözlerin tenhasında kaybolduğum koca şehrimdi.
Şimdi o şehirden çok uzakta gurbet ellerdeyim.
Belki ummadığım bir anda ansızın bitecek,
Belki de ömrün sonuna kadar sürüp gidecek,
Her nefesi ızdırap dolu gurbetlik bu sensizlik...
 
Karanlığımın ışığı gözlerin olmadan yitiğim şu virane hayatta,
Senden başka tutunacak tek bir dalım yokken,
Şimdi sana ve ışığım olan gözlerine hasret,
Gurbetinde kalan yüreğim can çekişiyor bir başına.
Bu gurbetliğin bir sonu yok bunu daha iyi anlıyorum...
 
Yolunu beklemekten yorgun düştü yüreğim.
Şehrim gözlerinden uzak kederimle ömrümü tüketiyorum.
Biliyorum sen bir daha asla geriye dönmeyeceksin.
Tek merak ettiğim ömrüme ışık olan gözlerin,
Şimdi kimlerin gözlerine bakıp kimin yüreğini ısıtıyor?
 
Ayşe KARADENİZ
 
Değerli ağabeyim Mustafa KARAAHMETOĞLU’na teşekkürler…