Canavar

 Duyulmaz olunca ateş nefesi

Canavar sinsice cana yaklaşır

Önüne geçince kalemin sesi

Canavar iyice canavarlaşır

Zincirle bağlanıp eğilir başlar

Kızıl aktı bu kez pembemsi yaşlar

İsyan, son damlayan damlayla başlar

Gözlerin yandıkça can buharlaşır

Karanlık çizginin öte yüzünde

Harabeye döndü cennet özünde

Doğrular aktıkça kalem sözünde

En kötü yürekler bile arlaşır

Canavar, inme der fazla derine

Buzlu camdan duvar koyar seyrine

Varmak için özgürlüğün şehrine

Ateş kalpte korlaştıkça korlaşır

İbrahim COŞAR