Vuslata Varacaksa

Aklım divane oldu gülüşün ile parlayan gönül saçlarında

Yıllarca bilmezdim ateşin böylesine tatlı yaktığını

Cihanda âşık olanlar yanarmış gülerdim şimdi pişmanım

Yakarsa da gülüşün saçların yaksın mahrem vuslata varacaksa ey sevgilim

Seher yeli senin için mi benim için mi eser anladım

Kokun gelir her seher yelinde gülüşünle konağınmış senin

Al beni de gönül konağına kokun gülüşünle harmanla mecnun eyle beni

Yakarsa da gülüşün saçların yaksın mahrem vuslata varacaksa ey sevgilim

Ey seher yeli sabahın seherinde çal kapımı götür yârin gönül konağına

Beklemek zordur sabırsızdır gönül cevabı bekleyemez duyulmasın feryadım

Ruşen eyle gönlümü korkarım karanlıklarda saklarım ben gamı, 

varsa kusurun söylemem

Yakarsa da gülüşün saçların yaksın mahrem vuslata varacaksa ey sevgilim

Usandırma bu canı bu ömrü ey sevgilim gülüşünün devası ile güldür

Dermansız çöllerde ovalarda rezil eyleme sırrım eyletme aşikâr

Gönlümdeki sabrı alma eyleme densiz uzatma gülüşünü bağışla

Yakarsa da gülüşün saçların yaksın mahrem vuslata varacaksa ey sevgilim

Mehmet Aluç (Kul Mehmet)