Âşık Veysel

  Gece gündüz varmak için menzile

Uzun ince yolda yürürdü Veysel.

Ününü yayarak hep dilden dile

Türk Milleti için gururdu Veysel.

Bir sır vardı sazındaki tellerde,

Türküleri söyleniyor dillerde,

Vatandan uzakta, gurbet ellerde

Sıla hasretiyle erirdi Veysel.

Işık ve ses oldu o hep dünyama,

Kimse erişmedi hala o nama,

Yakub nebi gibi amaydı ama

Gönül gözü ile görürdü Veysel.

Onun gibi âşık gelmemiş hele,

Hayatı boyunca çok çekmiş çile,

Memleket aşkıyla, yar aşkı ile

Sazının teline vururdu Veysel.

Göçüp gitti Hak emrine uyarak,

Sevdasını yüreğinde duyarak,

Yanık Ozan, sadık yârim diyerek

Toprağa gönlünü verirdi Veysel.

 Muhammet AVCI