Geçtiğin yol efkârlanır, köşelerde izin olur.
Güneş söner, ay darlanır, gökyüzünde sözün olur.
 
İncitmeden git yolları, soldurma sakın gülleri,
Girdiğin o gönülleri, senden önce gezen olur.
 
Sanma aşkı bulacaksın, sanma mesut olacaksın,
Birgün yalnız kalacaksın, bil seni de üzen olur.
 
 Uykunu kâbuslar böler, vicdanın ölmeyi diler,
Aşk dediğin bir kez güler, unutması hazin olur.
 
Düşünme sen hiç geçmişi, böyledir dünyanın işi,
Devirirken yirmi beşi, bir oğlun bir kızın olur.
 
Yıllar bir bir geçsin anla, bensiz sen bir ‘’hiç’’sin anla!
Pişmanlığın gör zamanla, can evinde sızın olur.
 
Mehtap yüzün solar birden, gönlün gamla dolar birden,
Gitsen bile bu şehirden, yüreğinde közün olur.
 
Közün söner küle döner, bağın bahçen çöle döner,
Felektedir bütün hüner, sana kalan hüzün olur.
 
Zaman günü haklıyorken, ecel canı yokluyorken,
Kabir seni bekliyorken, nakdi ömrün hazan olur.
 
 
12.06.2015