Küstüm Aklını Çelen Baharlara......yü-ko

eyy gözleri mum ışığını kıskandıranım.....
ben oldum cemalinde,senden hiç gitmedim...
sen kestikçe beni teninde,ben yine sana filizlendim,
çattın kaşlarını indirdin kirpiklerini....
ahhh düştüm ellerinden kan ağlıyor bak yüreğim...
tutundum bir papatyanın beyazlarına ..
az kaldı, düştüm düşeceğim kara topraklara,
küstüm aklını çelen baharlara,
küstüm yollarını bağlayan kışlara,
gönlümde hiç solma-yanım...
seni sevince bir başka ben oluyorum,
öpünce seni ,dudaklarımdan gidiyor dertlerim..
gel dök tanelerini gönül bahçeme.
bende yeşer bende kok her bir geceme,,
maviler-ime beyaz,gök kuşağıma sarı ol..
içim sen dışım sen ol (..)
yüzüm yüzüne değsin,hüznün hüzünler ime karışsın..
kirpiklerim saklasın seni yağmurlardan
gonca bir gül ol yeşer can evimde
ruhuma eziyeti,düşürme nemleri gözlerime
ne kanadımı kır,ne yak beni gözlerinin ateşinde
olsan,da bir sonbahar, döksen,de yapraklarını..
yinede sen bende sakın gitme /.../
bırakma beni keşkelerimin ,içinde
eyvah dedirtip,de dertlerini her gece üzerime örttürme..
cam kırıkları gibi battıkça batma seni seven yüreğime..
katletme düşlerimi kuru bir inadın inanıp,da sözüne..
bilesin,biraz daha büyüyorum seni her özlediğimde..