Şeydam

Lisana sığmayan bu sır içinde

Kaybolur varlığım

Sil baştan aşağı ne varsa

Beni benden alan

Şeyda’m

Ruhumda söylencesi bitmiş imgeler birikmiş

Yaz beni mum isi sinmiş satırlara

Kurulmuş kuru dallarıma dâr sehpası

Tin türabım vuslat tütüyor

S/akla

Sakla beni

Şeyda’m

Ey beni yoktan var eden Rab

Ant olsun vaktin karanlığına

Okurken kelamını aydınlanır

Gecesi gözlerimin

G/özlerime y/ar sürülmüş

Yar

Şeyda’m

Ufukta gün ağarırken

Söyledim s/ol döşümden şiir

Gözlerinin gecesinden doğdum sabahlara

Sinelerde bin ıstırap

Istırap içindeyim

Şeyda’m

Ufukta art arda şimşekler çakar

Gözlerimin çeperinde birikmiş yağmur

Zapt ettiğim sağanakları yağacakmış

Yağacakmış zaman

Yağacakmış

Şeyda’m

Hayat garip bir tren

İnecek bu trene her binen

Bu son istasyon

Son istasyon

Şeyda’m

Bir diriliş muştuluyor s/anki

K/af dağındaki Anka

Ceyhun ile sel olup

Ummana akar ruhum

S/aklımdan çıkmıyorsun

Çıkmıyorsun

Şeyda’m

Sabrı kuşandım oruç niyetli

Suya hasretim

Münasip bir lehçeyle

V/aktimin suruna üfürür İsrafil

Beni sensizliğin ücralarında bırakma

Bırakma

Şeyda’m!

Nuray AYHAN…