Sayki Adın Leyla

SAY Kİ ADIN LEYLA


Yokluğunla gelen her günün şafağında
Yarım kalmış, unutulmuş
Üzeri sönmüş küllerle örtülü
Şizofren şiirlere meylediyor ruhum
Çökerken dizlerimin üstüne, şöyle diyor ruhum
Sel götürsün gayrı gözyaşlarımla kaplı çölü

Say ki adın Leyla
Dinle ne diyor ruhumdaki sahralardan
Yüreğine kum kum çarpan vaveyla

Ey deruni kavgalarımın müsebbibi
Kirpiklerimin ucunda asılı
Ey sahra gülü
Toz duman rüzgârlarla coşturarak
Ağır toynaklı atlarla deli dolu koşturarak
Yine savurur musun o alev alev kakülü

Say ki adın Leyla
Dinle ne diyor ruhumdaki sahralardan
Yüreğine kum kum çarpan vaveyla

Başka söze hacet yok
Bilsen adına ne şiirler söyledim
Hepsi ruhumun derinliklerinde gömülü
Bu hal beni er geç delirtecek bilirim
Yüzyıllar geçse de, gel desen gelirim
Kaldır artık umuda gerdiğin tülü


Say ki adın Leyla
Dinle ne diyor ruhumdaki sahralardan
Yüreğine kum kum çarpan vaveyla

Muhammed Mehmet GÜL