Kabus

Sabahtan beri içimde esen adeta bir fırtına var.
Evin içinde üzerime üzerime geliyor duvarlar.
Göğsümde bir sıkışma, sanki kalbim duracak.
Nedeni, dün gece gördüğüm kâbus olacak.

Sarayburnu'nda, hep gittiğimiz o kır kahvesindeydim.
Martıların dansını izleyip, sevdiğimi düşlemekteydim
Ağaçlar ardında onu gördüğümde birden içim daraldı.
Çünkü yanında koluna girdiği esmer bir delikanlı vardı

Yanımdan geçerken, başını çevirip görmezden geldi.
Hayal mi görüyorum diye dikkatle baktım yanlış değildi.
Felç gelmiş gibi kalakaldım, dedim ki buna sebep neden?
Böyle davrandığına göre, bir hata mı yaptım bilmeden.

Arkaları bana dönük oturdular köhne tahta masaya.
Nispet yapar gibi sokuldu oğlana, hiç bakmadı arkaya,
Kafam durmuş, aklım karışmıştı, öylece donakaldım.
Âşıklar bu durumda neler yapar diye düşünceye daldım.

Gittikçe kabarmakta öfkem, sonunda tüm benliğimi kapladı.
Kıskançlık sivri hançerini belki yüzlerce kez kalbime sapladı.
Düşündüm, beni terk etmesi o güzele kıymam için sebep mi?
Şayet sevgimi sınıyorsa, mutlu olması benim için yeterli.

Uyandığımda ter içindeydim, kalbim deli gibi çarpıyordu.
Vücuduma binlerce iğne batmış gibi, canım çok yanıyordu.
Keşke hayatta olsaydı da, başkasında bulsaydı mutluluğu,
Yemim billâh razıydım, öylece uzaklardan severdim onu.

Çetin İmer
Mart. 2009 U.köprü